سایت امام جمعه هشجین,وب سایت پایگاه اطلاع رسانی دفتر امام جمعه شهر هشجین,امام جمعه هشجین,وب سایت هشجین,دفتر امام جمعه هشجین,هشجین،شهر هشجین،شهرستان هشجین،هشتجین،شهر هشتجین، هشت جین،میر رسول رضوی نیا،امام جمعه خلخال،سایت امام جمعه خلخال،سایت ائمه جمعه اردبیل،سایت امام جمعه های اردبیل


شما اینجا هستید :خانه » پاسخ به سوالات » حضرت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ شیعه بود یا سنّی برای من اثبات کنید که شیعه بود؟

حضرت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ شیعه بود یا سنّی برای من اثبات کنید که شیعه بود؟

حضرت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ شیعه بود یا سنّی برای من اثبات کنید که شیعه بود؟Reviewed by مدیرسایت on Apr 14Rating:

شیعه در لغت به معنی پیرو است و در اصطلاح به کسانی گفته می شود که به امامت و خلافت بلافصل علی ـ علیه السّلام ـ معتقدند.

و بر این عقیده اند که امامت او از طریق نص ثابت شده است و امامت حق او و فرزندان او است.(۱) در مقابل این دیدگاه اهل سنت قرار دارد، آنها باور دارند که دربارة امامت و خلافت نصّی از کتاب و سنت وارد نشده و تعیین خلیفه و پیشوای مسلمانان پس از رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ به انتخاب مسلمانان واگذار شده است.(۲) بنابراین اصطلاح شیعه و سنی بر امت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ اطلاق می گردد نه بر خود پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ یا امام علی ـ علیه السّلام ـ .
اما اینکه کدام یک از این دو اصطلاح مورد تأیید خدا و پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ می باشد و در زمان حیات پیامبر در میان مسلمین رایج بوده است باید توجه نمود که به گواهی تاریخ، رسول خدا در طول حیات خود در موارد مختلف بارها از فضایل و مناقب و نیز قیادت و رهبری علی ـ علیه السّلام ـ پس از خود سخن به میان آورد و این توصیه ها و سفارشات سبب شده بود که طبق روایات مستند در همان زمان پیامبر، گروهی دور علی ـ علیه السّلام ـ را بگیرند و بنام شیعه علی ـ علیه السّلام ـ شناخته شوند پیامبراکرم(ص)درتفسیر آیه "اولئک خیرالبریه"فرموده آنان شیعیان علی هستند این گروه پس از رحلت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ بر همان عقیدة پیشین خود باقی ماندند و مصلحت اندیشیهای فردی و گروهی را  علی رغم فشارها وشکنجه ها وکشتار شیعیان بر تنصیص رسول خدا در باب رهبری مقدّم نداشتند و چنین بود که گروهی در عصر رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و پس از درگذشت او به نام شیعه معروف شدند.
نوبختی متوفای (۱۳۱۰ ه) می نویسد: شیعه به کسانی گفته می شود که در زمان رسول خدا و پس از او علی ـ علیه السّلام ـ را به امامت و خلافت پذیرفته و از دیگران گسسته و به او پیوسته اند.»(3)
ابوالحسن اشعری از بزرگان اهل سنت می گوید: علت اینکه این گروه را شیعه می گویند آن است که اینان علی ـ علیه السّلام ـ را پیروی کرده و او را بر دیگر صحابه مقدم می دارند.(۴)
شهرستانی (از اهل سنت) در کتاب ملل و نحل می نویسد: شیعه کسانی هستند که از علی ـ علیه السّلام ـ بالخصوص پیروی کرده و به امامت و خلافت او از طریق نص و وصیت قایل شده اند.(۵)
بنابراین شیعه تاریخی جز اسلام و سرآغازی جز مبدأ پیدایش اسلام ندارد، و در حقیقت اسلام و تشیع دو رویة یک سکّه اند که در یک زمان متولد شده اند پیامبر در نخستین روزهای دعوت آشکار خود بنی هاشم را جمع کرد و خلافت و وصایات علی را به آنان اعلان نمود و پس از آن نیز در مراحل مختلف بخصوص در روز غدیر خلافت او را رسماً اعلام داشت و خود پیامبر بذر تشیع را اولین بار در دل صحابه غرس نمود و به مرور زمان آن را رشد داد و جمعی از صحابه بزرگ مانند سلمان، ابوذر را شیعه نامید و مفسران در تفسیر آیه «اما کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند بهترین مخلوقات خدایند»(6) گفته اند: که مقصود از این آیه علی و شیعیان اوست.(۷)
نوبختی گفته است: سلمان فارسی، ابوذر غفاری، مقداد بن اسود و عمار یاسر نخستین کسانی بودند که به نام شیعه نامیده شدند.(۸)
ممکن است گفته شود که: در زمان پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ مسلمانان به فرقه هایی تقسیم نشده بودند تا عده ای به نام شیعه معروف گردند بلکه همگی به نام مسلمان نامیده می شدند. در جواب باید گفت: اطلاق لفظ شیعه در کلمات پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ ناظر به زمان آینده است چون پیامبر می دانسته که بعد از او مسلمانان، به دو گروه شیعه و غیر شیعه تقسیم می گردند بدین منظور برای حقّانیت شیعه بعد از خود، در همان ابتدا پیروی از امام علی ـ علیه السّلام ـ و اهل بیت ـ علیه السّلام ـ را مورد تأیید و مایه نجات دانسته و بارها به مسلمانان ابلاغ نموده است. دلیل ما بر این ادعا روایات متواتر ثقلین، منزلت، غدیر و… می باشد.
اما اصطلاح اهل سنت در زمان پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ و صحابه قطعاً نبوده و سالها بعد از رحلت رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ  به وجود آمده است. در این باره دو قول است: عده ای مانند ابوحاتم رازی تاریخ پیدایش اصطلاح اهل سنت را زمان خلفای عباسی دانسته و گفته است: در عصر معاویه به گروهی از مسلمانان که هوا خواه عثمان بودند «عثمانیّه» می گفتند، این گروه در عهد حکومت عباسیان به نام اهل سنت نامیده شدند.(۹) و قول دیگر این است که تاریخ این اصطلاح به اوایل قرن دوم هجری باز می گردد.(۱۰)
با توجه به آنچه ذکر شد روشن می گردد که پیامبر گرامی اسلام نه شیعه بوده و نه سنّی بلکه او رهبر و مقتدایی است که خداوند برای نجات بشریت و هدایت انسانها بسوی خویش مبعوث نموده است و در طول حیات خویش علی ـ علیه السّلام ـ و پیروان او را که به اسم شیعه معروف بوده است تأیید نموده است.
پی نوشت:
۱٫ شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، أوائل المقالات، ص۴۱، لبنان، دارالمفید، دوم ۱۴۱۴ ه .
۲٫ بغدادی، عبدالقاهر، الفرق بین الفرق، ص ۶-۷، بیروت، دار المعرفه، بی تا.
۳٫ نوبختی، ابومحمد حسن، فرق الشیعه، ص ۱۷، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۴٫
۴٫ اشعری، ابوالحسن، مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص ۶۵، بی تا، بی جا.
۵٫ شهرستانی، عبدالکریم، ملل و نحل، ص۱۳۱، بیروت، دارالکتاب العلمیه، ۱۴۱۰ ه .
۶٫ بیّنه، آیه ۷٫
۷٫ سیوطی، جلال الدین، الدرالمنثور، ج ۸، ص ۵۸۹، بیروت، دارالفکر ۱۹۹۳ م.
۸٫ نوبختی، فرق الشیعه، ص ۱۷-۱۸٫
۹٫ عاملی، سیدمحسن امین، اعیان الشیعه، ۱، ۱۸، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ ه .
۱۰٫ سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل و نحل ۲، ۳۳۴، قم مرکز مدیریت اول، ۱۴۰۸

ارسال یک نظر

© 1392 | پایگاه اطلاع رسانی دفتر امام جمعه هشجین | طراحی و پشتیبانی توسط کانون آگهی و تبلیغات نقطه

پیمایش به بالا